اصبغ بن نباته گوید: امیرالمؤمنین علیه السّلام فرمود:
زمانى بر مردم مى آید که عمل زشت برترى (کامل ) پیدا کند و خودسازى نموده جلوه گرى نماید. پرده از روى محرمات برداشته شود، زنا آشکار مى گردد و مال یتیمان را حلال دانسته مى خورند، کم فروشى نمایند و شراب را به جاى آب انگور حلال دانند و رشوه را به عنوان هدیه حلال شمرند. خیانت در امانت را جایز مى دانند، مردها شبیه به زنها و زنها شبیه به مردها شوند.
(در لباس یا همجنس گرائى ، با اینکه پیامبر خدا صلى الله علیه و آله وسلم لعنت نمود مردانى که شبیه زنها و زنانى که شبیه مردها شوند).
به حدود و احکام نماز اعتنا نمى کنند، در آن زمان براى غیر خدا (سیاحت ، تجارت ، ریا، سیاست و غیره ) حج کنند.
در آن زمان گاهى ماه شب اول آنقدر بزرگ (دیده ) شود که به نظر دو شب آید و گاهى در شب اول دیده نشود، پس چون ماه دیده نشود روز اول ماه رمضان را روزه نگیرند و روز عیدفطر را روزه بگیرند.
در آن زمان مراقب باشید، مراقب باشید، مبادا خداوند ناگهان انتقام گیرد، همانا در پس آن زمان مرگ سریع و عجیبى خواهد بود به گونه اى که مرد، هنگام صبح سالم است و شب به خاک سپرده مى شود، شب زنده است و صبح مرده .
در آن زمان پیش از آنکه به بیمارى مرگ مبتلا شوند واجب است وصیت خود را بکنند و نماز را در اول وقت به جا آورند مبادا تا آخر وقت اجل مهلت ندهد.
هر کدام از شما که آن زمان را درک کند شب نخوابد مگر با طهارت (وضو) و اگر بتواند در تمام احوال با طهارت باشد انجام دهد زیرا نمى داند ملک الموت چه وقت به سراغ او مى آید.
من شما را ترساندم اگر بترسید و فهماندم اگر بفهمید و پند دادم اگر پند بگیرید، در نهان و آشکار از خدا بترسید و (سعى کنید) مسلمان بمیرد چه هر کس غیر از اسلام ، دینى قبول کند از او پذیرفته نخواهد شد و در آخرت از زیانکاران است .
(419)